Wat betaalt jouw gemeente voor dierenhulp?
Stel de vraag aan tien bestuurders van dierenhulporganisaties en je krijgt tien verschillende antwoorden. Niet omdat ze de vraag niet begrijpen, maar omdat niemand het echt weet. Wat een buurgemeente betaalt, is niet openbaar. Contracten zijn vertrouwelijk. En als er al cijfers beschikbaar zijn, vergelijk je appels met peren.
Want wat telt er mee in het tarief van gemeente A? Alleen de opvang van honden en katten, of ook de dierenambulance? Worden wilde dieren meegenomen, of krijgt de wildopang een eigen subsidie? Betaalt de gemeente de huisvesting, of draait de organisatie daar zelf voor op?
Al die variabelen maken vergelijken bijna onmogelijk. Toch is de behoefte aan een referentiekader enorm. Dierenhulporganisaties die het gesprek aangaan met de gemeente over een hogere vergoeding, staan met lege handen als ze niet weten wat reëel is. Gemeenten die het tarief willen toetsen, hebben geen norm om op terug te vallen. Het resultaat: elk jaar opnieuw hetzelfde gesprek, met dezelfde onzekerheid en vaak hetzelfde teleurstellende resultaat.
Waarom vergelijken zo lastig is
De tarieven die gemeenten betalen lopen uiteen van minder dan één euro tot meer dan vier euro per inwoner per jaar. Dat klinkt als een groot verschil, en dat is het ook. Maar het zegt op zichzelf niets. Een tarief van één euro per inwoner kan ruim voldoende zijn als de gemeente ook de huisvesting betaalt, de wilde dieren apart financiert en het contract ook aanvullend flexibel afrekent op werkelijk gebruik. Een tarief van twee euro kan te laag zijn als de organisatie ook kadaverritten rijdt, vogelgriepslachtoffers ophaalt en crisisopvang biedt bij huisontruimingen, zonder dat daar een vergoeding tegenover staat.
Dat is precies het probleem. Niet het tarief zelf, maar wat er wel en niet onder valt.
Een eerste stap naar meer helderheid
DierenAdviesPunt heeft een overzicht samengesteld van bekende tarieven, ingedeeld naar gemeentegrootte en met een toelichting per rij over wat er onder valt. Geen harde normen, want die zijn er niet. Wel een eerste onderbouwde oriëntatie die zowel dierenhulporganisaties als gemeenten kunnen gebruiken als startpunt voor een beter gesprek.
Het document bevat ook een eerste aanzet voor een tarievenstructuur per dienst: wat kost opvang, wat kost een ambulancedienst, wat kost wildopvang en wat zijn de kosten van taken die nu in de meeste contracten volledig ontbreken zoals zoönosen, bijzondere diersoorten en crisisopvang.
Dit is werk in uitvoering. DierenAdviesPunt verzamelt gegevens uit de praktijk om de tarievenstructuur verder te onderbouwen. Organisaties die willen bijdragen kunnen contact opnemen via info@dierenadviespunt.nl met als onderwerp 'Tarievenstructuur'.
Download het document door op de afbeelding te klikken. Het is gratis en mag vrij worden gedeeld binnen de dierenhulpsector en met gemeenten.
Wil je verder dan dit document?
Dan is de training 'Van ad hoc naar structurele ondersteuning' de volgende stap. Die training helpt je de eigen kostprijs te berekenen, de gemeentelijke organisatie te begrijpen en het gesprek goed voorbereid in te gaan. Met een werkboek, bijlagen en toegang tot een besloten community van deelnemers.
Meer informatie en inschrijven via dierenadviespunt.nl/trainingen.
